Zavallı Yıldız

Densizin biri bir gün
Balkonuna bir menekşe almış
Saksıya koymuş balkona bırakmış
Demişki usls ol bak
Burası senın.

Menekşe ...
Menekşe sevinmiş
Allahıma çok şükür
Benim de mekanım var
Yerim belli artık.


Menekşe çok mutlu
Hayattan umutlu
Açmış,açmış
Kokulu,kokulu.
Ama....
Ama bir daha hiç görmemiş
Hiç uğramamış sahibi.


Menekşe...
Acıkmış,susamış
Sahibinin umurunda bile değil
görmemiş bile.

Menekşe...
Ölümle burun buruna
Ama yapılacak bir şey yok
Kader demiş menekşe
Kader....

Sonunu beklerken menekşe...
Bir sabah seher vakti
Güneş ışıklarını gösterirken
Yoldan geçen bir yolcu
Bakmış menekşe çok kötü
Halinden anlamış zavallının
Kupkuruimiş kökü
Almış biraz su dökmüş.

Menekşe......
Menekşe,suyu görünce canlanmış
Nasıl açmış, nasıl açmış
Kokusu caddeyi doldurmuş
Yoldan geçenlerim gözdesi olmuş menekşe.

Menekşe ....
Her sabah bekler olmuş
O da gelmiş
O sulamış , o açmış
Osulamış, o açmış
Aralarındaki bağ
İhtiyacı aşmış
Artık bu büyük bir aşkmış.

Sahibimi?....
O farkına bile varmamış
Çünkü sahibi...
Sahibi...
Hayatan,
Yaşamaktan,
Aşktan,
Çoktan mahrum kalmış
Bir adammış........